Zobacz wszytkie serwisy JOE.pl
blogiblog4u.pl blogiblogasek.pl katalog stronwjo.pl avataryavatary.ork.pl czcionkiczcionki.joe.pl aliasydai.pl, ork.pl, j6.pl tapety tapety.joe.pl obrazkiobrazki na NK
Online: ---
zdrowie i choroby
Szanowny Użytkowniku,
Zanim klikniesz 'Przejdź do serwisu', prosimy o przeczytanie tej informacji.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych z dnia 27 kwietnia 2016 r. (RODO), informujemy, iż Państwa dane osobowe zawarte w plikach cookies są przetwarzane w celu i zakresie niezbędnym do udostępniania niektórych funkcjonalności serwisu. W przypadku braku zgody na takie przetwarzanie prosimy o zmianę ustawień w stosowanej przez Państwa przeglądarce internetowej.
Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest GO-MEDIA, z siedzibą ul. Stanisława Betleja 12 lok 10, 35-303 Rzeszów, VAT-ID: PL792-209-42-66.
Podanie danych jest dobrowolne ale niezbędne w celu świadczenia spersonalizowanej reklamy oraz dostępu do niektórych funkcjonalności serwisu.
Posiada Pani/Pan prawo dostępu do treści swoich danych i ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, wszelkie wnioski dotyczące wskazanych powyżej praw prosimy kierować na adres email: gomedia@interia.pl.
dane mogą być udostępniane przez Administratora podmiotom: Netsprint S.A., Google LLC, Stroer Digital Operations sp. z o.o., w celu prowadzenia spersonalizowanej reklamy oraz dostępu do niektórych funkcjonalności serwisu.
podane dane będą przetwarzane na podstawie zgody tj. art. 6 ust. 1 pkt i zgodnie z treścią ogólnego rozporządzenia o ochronie danych.
dane osobowe będą przechowywane do czasu cofnięcia zgody.
ma Pan/Pani prawo wniesienia skargi do GIODO gdy uzna Pani/Pan, iż przetwarzanie danych osobowych Pani/Pana dotyczących narusza przepisy ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych z dnia 27 kwietnia 2016 r.
klikmapa.pl
Blog nie aktywny. Dodaj notkę aby usunąć tą informację oraz reklamy w treści bloga
COS NIECOŚ O WAŻNYCH BOHATERACH

COS NIECOŚ O WAŻNYCH BOHATERACH

 

 

Harry Potter
Harry James Potter, syn Jamesa i Lily Potterów, to postać fikcyjna, bohater serii książek dla młodzieży Harry Potter. W głowie autorki narodził się w drugiej połowie lat 90. ubiegłego wieku.

Harry urodził się 31 lipca prawdopodobnie 1980 roku (Obliczona na podstawie wiadomości z "Komnaty Tajemnic" nie zgadza się z pewnymi szczegółami w powieści, dlatego uznajemy ją za prawdopodobną).

Gdy Harry miał około roku, jego rodzice zamordowani zostali przez Lorda Voldemorta. Voldemort podjął także próbę zamordowania Harry’ego, jednak zaklęcie odbiło się i trafiło w Voldemorta, który stracił przez to całą swoją moc i stał się bytem pasożytującym na innych. Zaklęcie, które trafiło w Harry’ego, pozostawiło na jego czole trwały ślad – bliznę w kształcie błyskawicy.

Po śmierci rodziców Harry, decyzją Albusa Dumbledore’a, umieszczony został u swoich jedynych żyjących krewnych: Petunii i Vernona Dursleyów. Spędził u nich dziesięć lat upokorzeń, będąc szykanowanym pod byle pretekstem, stając się workiem treningowym dla syna Dursleyów, Dudleya. W dniu swoich jedenastych urodzin Harry dowiaduje się od Hagrida, posłańca Dumbledore’a, że jest czarodziejem, a jego rodzice nie zginęli – jak wmawiano mu przez lata – w wypadku samochodowym. Harry otrzymuje zaproszenie do Hogwartu, szkoły dla czarodziejów. Po chwili wahania zgadza się wyruszyć z Hagridem do Londynu na ulicę Pokątną, by zakupić przedmioty niezbędne do czarodziejskiej edukacji. Wyrusza w nowy świat z nadzieją, że będzie on lepszy niż ten, który pozostawia.

Świat czarodziejski okazuje się lepszy, ale często równie nieprzyjemny jak ten mugolski. Okazuje się też światem o wiele bardziej niebezpiecznym – oprócz przyjaciół, Harry znajduje także prawdziwych wrogów. Ponownie przyjdzie stanąć mu oko w oko z Voldemortem, który pragnie odzyskać swoje ciało, moc i zemścić się na Harrym.
Świat czarodziejski ma mimo wszystko też swoje dobre strony: Harry poznaje swoich pierwszych w życiu przyjaciół, przez wielu uważany jest za bohatera. Hogwart staje się jego prawdziwym domem – miejscem, w którym znajduje ciepłe łóżko i posiłki, w którym inni interesują się jego sprawami, w którym ktoś zawsze jest gotów go wysłuchać. Nauka magii okazuje się rzeczą trudną, aczkolwiek w większości przypadków dość przyjemną i owocną.

Ron Weasley
Ronald Weasley (ur. 1 marca 1980) – postać fikcyjna z cyklu powieściowego J. K. Rowling o Harrym Potterze. Najlepszy przyjaciel Harry’ego Pottera. Jest to wysoki, piegowaty, rudy chłopiec o długich rękach i niebieskich oczach. Ma pięciu braci i siostrę. Jego ulubioną drużyną quidditcha są Armaty z Chudley. Ron często się kłóci z Hermioną, nie uczy się rewelacyjnie. Zawsze jest tam, gdzie Harry – przeżyli razem wiele przygód. Ma szczura Parszywka, który okazał się Peterem Pettigrew, gdy fakt ten wyszedł na jaw, dostał od Syriusza sowę, którą nazwał Świstoświnką. Największym jego wrogiem jest Draco Malfoy, który ciągle się naśmiewa się z jego biedy. Jego ulubionymi grami są szachy czarodziejów i gargulki. W 6 klasie chodził z Lavender Brown, ale zerwał z nią dla Hermiony. Jego patronus przybiera formę miniaturowego terriera.

W filmowych ekranizacjach w jego postać wciela się Rupert Grint.

 

Hermiona Granger
 Hermiona Jane Granger (ur. 19 września 1979 r.) jest fikcyjną postacią z cyklu książek o Harrym Potterze autorstwa J. K. Rowling. Jest uczennicą Hogwartu, gdzie – obok Rona Weasleya – jest jednym z najlepszych przyjaciół Harry’ego Pottera. Jest nieco władcza, kocha książki. Jej ulubionym przedmiotem jest numerologia. Jej rodzice są mugolami, oboje są dentystami. Dzieli dormitorium z Parvati Patil i Lavender Brown.

Jej imię zaczerpnięte zostało z Zimowej opowieści Williama Shakespeare’a.

Autorka wzorowała postać Hermiony na sobie, przedstawiając ją jako karykaturę samej siebie z czasów, gdy była nastolatką.

Hermiona jest jedną z najbardziej nietuzinkowych i najważniejszych postaci w całej serii książek o Harrym Potterze.

W ekranizacjach filmowych w jej postać wciela się Emma Watson.

Gdy poznajemy Hermionę w pierwszym tomie (Harry Potter i Kamień Filozoficzny), Harry i Ron początkowo jej nie polubili – poznali się w ekspresie do Hogwartu, gdzie pokazała im swój charakter, który nie spodobał się Harry’emu i Ronowi. Ron miał nawet nadzieję, że nie trafi do tego samego domu, co Hermiona. Później ich stosunki ociepliły się: Hermiona skłamała przed profesor McGonagall aby odwdzięczyć się Harry’emu i Ronowi za uratowanie jej przed górskim trollem – nieświadoma tego, że do szkoły dostał się troll, siedziała i płakała w łazience po tym, jak Ron powiedział, że przez swój charakter Hermiona nie może znaleźć sobie przyjaciół.

Hermiona i Ron są postaciami ewidentnie różniącymi się od siebie, często kłócą się o byle drobiazg i dokuczają sobie (Ron wyszydza przede wszystkim nadmierny zapał Hermiony do nauki).

Pomogła Harry’emu wydostać się z diabelskich sideł i rozwiązać zagadkę z eliksirami, aby odnaleźć i powstrzymać złodzieja Kamienia Filozoficznego.

W drugim tomie (Harry Potter i Komnata Tajemnic) nazwana została przez Dracona Malfoya szlamą, a w jej obronie stanął Ron. Została spetryfikowana przez bazyliszka, niedługo po tym, jak odkryła, że to właśnie bazyliszek atakuje uczniów Hogwartu mugolskiego pochodzenia. Wyszukane przez nią informacje pomogły w późniejszym czasie uratować życie Ginny Weasley, siostrze Rona.

W następnym tomie (Harry Potter i więzień Azkabanu) Hermiona ponownie zraziła do siebie Harry’ego i Rona, najpierw tym, jak zaczęła podejrzewać, że na błyskawicę, którą Harry dostał w prezencie, rzucony został zły urok, i doniosła o tym profesor McGonagall, która miotłę skonfiskowała, a następnie tym, że jej kot – Krzywołap – zabił szczura Rona, Parszywka. W czasie, gdy skłócona była z Harrym i Ronem, pomagała Hagridowi w sprawach sądowych związanych z hipogryfem Hardodziobem, który podczas lekcji – sprowokowany – zaatakował jednego z uczniów. Apelacje sądowe nie przyniosły sukcesu, jednak w późniejszym czasie Hermiona i Harry pomogli hipogryfowi uciec.

Hermiona postanowiła uczyć się wszystkich możliwych przedmiotów, nawet tych zupełnie jej niepotrzebnych, przez co część roku chodziła zmęczona i rozdrażniona. Już na pierwszych zajęciach wróżbiarstwa ścięła się z nauczycielką owego przedmiotu, Sybillą Trelawney, po czym opuściła salę lekcyjną, zarzucając profesorce kłamstwo i nierzetelność, i stwierdzając, że woli numerologię.

Aby móc zaliczyć wszystkie przedmioty, używała zmieniacza czasu, dzięki któremu mogła cofać się w czasie, aby być na wszystkich zajęciach. Zmieniacz czasu pomógł w uratowaniu Hardodzioba i Syriusza Blacka.

Na czwartym roku (tom Harry Potter i Czara Ognia) zainteresowała się losem skrzatów domowych, według niej niedocenianych i poniżanych przez czarodziejów. Podjęła decyzję o założeniu stowarzyszenia Walki o Emancypację Skrzatów Zniewolonych (WESZ), do której starała się zwerbować jak najwięcej członków.

Na balu bożonarodzeniowym pojawiła się z Wiktorem Krumem, reprezentantem Durmstrangu w Turnieju Trójmagicznym, co bardzo nie spodobało się Ronowi (zarzucał jej bratanie się z wrogiem, mimo tego, że wcześniej był fanem Kruma). Odkryła tajemnicę Rity Skeeter, która pisała wyssane z palca artykuły o życiu prywatnym jej i Harry’ego.

Hermiona podtrzymywała ideę stowarzyszenia WESZ także na piątym roku (tom Harry Potter i Zakon Feniksa), szyjąc ubranka dla domowych skrzatów i zostawiając je w wieży Gryffindoru, z nadzieją, że uda jej się uwolnić jak najwięcej skrzatów (domowy skrzat może zostać oswobodzony jedynie wtedy, gdy dostanie od swojego pana jakąś część ubrania – Hermiona podstępem chciała uwolnić hogwarckie skrzaty). Jej poświęcenie okazało się nieużyteczne, ponieważ wszystkie ubrania zbierał Zgredek, gdyż inne skrzaty nie chciały sprzątać wieży Gryffindoru.

Zmusiła Ritę Skeeter, aby napisała artykuł mówiący o powrocie Lorda Voldemorta – w tym okresie nikt nie chciał uwierzyć w to, że udało mu się powrócić. Była pomysłodawczynią Gwardii Dumbledore’a – stowarzyszenia uczniów działającego poza wiedzą Ministerstwa Magii (inwigilującego wówczas Hogwart).
Hermiona bardzo dużo uczyła się podczas piątego roku, aby jak najlepiej wypaść podczas sumów .

W szóstej klasie (Harry Potter i Książę Półkrwi) – a nawet wcześniej, bo już w klasie czwartej (Harry Potter i Czara Ognia) zaczął jej się podobać Ron. Była zazdrosna, kiedy zaczął się spotykać z Lavender Brown. Odkryła, że matką Severusa Snape’a była Eileen Prince.

 

Draco Malfoy
Draco Malfoy to postać fikcyjna z cyklu powieściowego Joanne Kathleen Rowling o Harrym Potterze. Jest on synem Lucjusza Malfoya i Narcyzy Malfoy. Draco jest uczniem Hogwartu i należy do Slytherinu. Jego rodzice są sługami Czarnego Pana, a Draco tak samo jak oni nienawidzi wszystkich urodzonych w mugolskich rodzinach (szlam). Jest zaciekłym wrogiem Harry’ego Potterra, Rona Weasleya i Hermiony Granger.

"Draco" oznacza po łacinie "smok" lub "wąż", zaś nazwisko "Malfoy", pochodzące ze starofrancuskiego, jest tłumaczone jest najczęściej jako "wiarołomny". Obecnie nazwisko "Malfoy" może pochodzić od słowa "malfaire" czyli "źle czynić, szkodzić".

Draco odziedziczył wygląd po swoich rodzicach: jest szczupły, wysoki, blady, włosy koloru blond, oczy niebieskie. Tylko raz, w drugim tomie serii, pojawia się wzmianka jakoby byłby piegowaty.

Przez pierwsze pięć tomów Draco pełni rolę antogonisty Harry’ego. Bezczelny, wredny, chamski, pojawia się zawsze, by naigrywać się i wyśmiać trójkę bohaterów, ich rodziny, pochodzenie, ideały. Trzeba przyznać, że chociaż potrafi zaleźć za skórę, jest dość codzienny i brakuje mu klasy jego ojca. Jako że rodzina Malfoyów należy do bogatych, nigdy nie omieszka pochwalić się najdroższymi gadżetami otrzymanymi od ojca w miejsce miłości.

W szóstym tomie przychodzi nam poznać innego Dracona. Zmuszony zabić Albusa Dumbledore’a, chłopak miota się i nie umie poradzić sobie z zadaniem. W ostateczności nie był w stanie zabić, co, według Dumbledore’a, oznacza, że w głębi serca Draco jest osobą, jeśli nie dobrą, to przynajmniej niewinną.

 

Albus Dumbledore
Albus Persiwal Wulfryk Brian Dumbledore to postać fikcyjna, wymyślona przez autorkę serii książek o Harrym Potterze – Joanne Kathleen Rowling. Dumbledore był dyrektorem Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie i zarazem najpotężniejszym czarodziejem swoich czasów.

Założyciel Zakonu Feniksa, który po reaktywacji działał w tajemnicy przed Ministerstwem Magii z jednej strony, a Lordem Voldemortem z drugiej. Albus Dumbledore znany jest ze zwycięstwa nad czarnoksiężnikiem Grindelwaldem, z odkrycia dwunastu sposobów wykorzystywania smoczej krwi oraz ze swoich dzieł alchemicznych napisanych wraz z Nicolasem Flamelem. Zasiadał w Wizengamocie, był najznamienitszą postacią Międzynarodowej Konfederacji Czarodziejów, posiadał również Order Merlina Pierwszej Klasy. Wielokrotnie odmawiał propozycji posady w Ministerstwie Magii. Był jedynym czarodziejem, którego lękał się Lord Voldemort.

Dumbledore był spokojnym czarodziejem, lecz gdy chodzi o walkę, emanowała od niego potężna moc. Jego brat Aberforth jest członkiem Zakonu Feniksa. Miał doskonałe poczucie humoru i nie przejmował się złymi opiniami na swój temat. Lubił muzykę kameralną i kręgle. Nie przepadał za fasolkami Bertiego Botta, ponieważ w młodości trafił na fasolkę o smaku wymiocin. Posiadał feniksa, którego nazwał Fawkes, jego patronus ma kształt feniksa.

W ekranizacjach pierwszych dwóch części, profesora Dumbledore grał Richard Harris, który zmarł w 2002 roku. W kolejnych filmach zastąpił go Michael Gambon.

W szóstej części, podczas poszukiwania medalionu mającego być jednym z sześciu horkruksów Voldemorta, Dumbledore wypija szkodliwy eliksir będący dziełem samego Czarnego Pana. Staje się to pośrednią przyczyną jego zgonu, gdyż osłabiony i wyniszczony nie był w stanie obronić się przed rozbrajającym zaklęciem Dracona Malfoya. Albus Dumbledore zginął z ręki Severusa Snape’a. Jego ciało zostało pochowane na terenie Hogwartu.

 

Lord Voldemort
Lord Voldemort – potężny czarnoksiężnik z serii powieści J. K. Rowling o Harrym Potterze, przywódca śmierciożerców.

Naprawdę nazywa się Tom Marvolo Riddle, urodził się w 1926 roku. Przez czarodziejów, bojących się jego imienia, nazywamy jest Tym, Którego Imienia Nie Wolno Wymawiać lub "Sam-Wiesz-Kto" a przez śmierciożerców Czarnym Panem. Jego matka, Meropa Gaunt, z pochodzenia była czarodziejką, a ojciec - Tom Riddle - mugolem, którego później Tom własnoręcznie zabił. Tak więc sam Voldemort jest pochodzenia półkrwi. Matka Voldemorta podała Tomowi Riddle'owi napój miłosny. Po jakimś czasie zaprzestała podawania napoju myśląc że ojciec Lorda Voldemorta po tak długim czasie naprawdę się w niej zakocha, ale Tom Riddle uciekł od niej i nigdy nie wrócił. Matka Toma zmarła godzinę po porodzie w sierocińcu. Tom wychowywał się w nim do momentu wizyty Albusa Dumbledore’a, który przyniósł mu list z Hogwartu – elitarnej akademii dla czarodziejów.Voldemort zaraz po tym , jak dowiedział się , że jest czarodziejem , zapytał Dumbledore'a czy to jego ojciec był czarodziejem . Nie chciał dopuścić do siebie myśli, że jego matka, która umarła w tak dziwny, mugolski sposób i zostawiła go w mugolskim sierocińcu, mogła być czarownicą . Chciał myśleć, że to jego ojciec był czarodziejem . Riddle zauważył w sierocińcu, że może sprawić, aby osobom, które go denerwują, mogły dziać się straszne rzeczy . Był całkowicie przygotowany na to, aby uwierzyć w to że jest ,,wyjątkowy".

Naukę w Hogwarcie rozpoczął w wieku jedenastu lat. Nie wiadomo, kiedy odkrył, że jest potomkiem Salazara Slytherina, jednego z założycieli Hogwartu. Interesował się jednak czarną magią, co umożliwiło mu odkrycie i otworzenie Komnaty Tajemnic w czasie piątego roku nauki. Za jego sprawą spetryfikowanych zostało kilkoro uczniów Hogwartu, a jedna uczennica zginęła. Winą za te wydarzenia niesłusznie obarczono Rubeusa Hagrida, który został za to usunięty ze szkoły. Riddle'owi, który był prefektem i wzorowym uczniem, łatwo było przekonać grono pedagogiczne, że to Hagrid, miłośnik wszelkiego rodzaju bestii, jest odpowiedzialny za ataki. W tym czasie tylko jedna osoba, Albus Dumbledore, nie dała wiary wersji Riddle'a.

W Voldemorcie od dawna wzbierała nienawiść do mugoli za to, że ojciec porzucił rodzinę, po tym gdy dowiedział się, że jego żona jest czarownicą. Jeszcze w Hogwarcie zaprojektował sobie nowe nazwisko – Lord Voldemort. Przypuszcza się, że "Voldemort" jest zlepkiem francuskich słów i oznacza "uciekać od śmierci".

Po ukończeniu nauki rozpoczął poszukiwanie osób, które poparłyby jego ideę i pomogły mu w wyeliminowaniu mugoli. W niedługim czasie znalazł garstkę popleczników, śmierciożerców. Dla światów czarodziei i mugoli nastały ciężkie czasy – każdego dnia ginęli niewinni mugole, a także czarodzieje, którzy nie chcieli stanąć po stronie Voldemorta. Wspólnie ze śmierciożercami wymordował jedne z najstarszych i najzacniejszych czarodziejskich rodów. Był bezkarny, ponieważ nikt nie mógł go pokonać. Jedyną osobą, przed którą czuł respekt, był Albus Dumbledore - dyrektor Hogwartu, który już w czasach szkolnej kariery Riddle’a nie darzył go zaufaniem. Dumbledore założył organizację zwaną Zakonem Feniksa, mającą na celu zwalczanie Voldemorta i śmierciożerców.

Swoją potężną moc utracił niespodziewanie w Halloween 1981 roku. Zabił Lily i Jamesa Potterów, jednak nie potrafił zabić ich rocznego synka, Harry’ego, którego – jak okazało się po latach – ochroniła matczyna miłość, tzw. "tarcza obronna". Śmiercionośne zaklęcie odbiło się od Harry’ego i ugodziło w Voldemorta, który stracił ciało. Przetrwał dzięki temu, iż wcześniej stworzył na własny użytek horkruksy. Po utracie ciała ukrywał się do czasu, aż nadarzy się okazja odzyskania go.

Pierwszy raz spróbował tego dokonać w 1991 roku, starając się wykraść Kamień Filozoficzny, mogący wytworzyć Eliksir Życia. Wstąpił w ciało Slatera Quirrella, jednego z hogwarckich profesorów, mogących dostać się do Kamienia. Przeszkodził mu Harry Potter.

Kolejna okazja nadarzyła się w 1992 roku, gdy za sprawą Ginny Weasley, uczennicy Hogwartu, stopniowo odzyskiwał ciało – Ginny zwierzała się w starym dzienniku Riddle’a ze swoich trosk, a ten hipnotyzował ją i powoli „wysysał” z niej życie. Jego plan nie powiódł się za sprawą Harry’ego Pottera, który zniszczył dziennik, będący jednocześnie jednym z horkruksów stworzonych przez Voldemorta.

Nad każdym domem, w którym śmierciożercy lub sam Voldemort zabił kogoś pojawiał się Mroczny Znak. Znak ten wyczarowuje się zaklęciem Morsmordre. Znak wygląda następująco : "czaszka, złożona z elementów, które przypominały szmaragdowe gwiazdy... spomiędzy szczęk wysuwał się jak język wąż" (Czara Ognia str. 139) Znak został wyczarowany na niebie w Czarze Ognia podczas Mistrzostw Świata w Quidditcha. Znak pokazuje się też na przedramionach zwolenniów Voldemorta.

Ostatecznie ciało udało mu się odzyskać w 1994 roku, przy pomocy Petera Pettigrew, jednego z dawnych śmierciożerców. Pettigrew ukrywał się przed czarodziejami, a po zdemaskowaniu odszukał Voldemorta, aby ten go chronił. Voldemort wykorzystał starożytną magię, aby odzyskać ciało. Reaktywowano także Zakon Feniksa, który działał jednak w ukrytym domu, bez akceptacji Ministerstwa Magii, które nie dało wiary temu, że Voldemort powrócił. W ten sposób Voldemort miał rok, aby spokojnie działać, poszukiwać pozostałych przy życiu śmierciożerców, przeciągnąć na swoją stronę dementorów i rasy nieakceptowane przez czarodziejów (np. olbrzymy czy wilkołaki), a także obmyślić plan na kolejne lata.

Horkruksy Voldemorta

Horkruks jest to przedmiot, w którym czarnoksiężnik może umieścić kawałek swojej duszy, za pomocą uśmiercenia kogoś uprzednio. Voldemort, we wspomnieniu Slughorna, wyraził fascynację liczbą siedem. Dumbledore zasugerował Harry'emu, że Voldemort rozczepił swoją duszę na tyle właśnie kawałków (sześc horkruksów i kawałek pozostający w jego ciele).

Wiadomo, że horkruksami były:
- Dziennik Toma Marvolo Riddla (Voldemorta),
- Pierścień Marvolo Gaunta,
- Medalion Salazara Slytherina

Być może również:
- czarka Helgi Hufflepuff,
- przedmiot należący do Godryka Gryffindora lub Roweny Ravenclaw,
- wąż Nagini

 

Severus Snape
Severus Snape (ur. 9 stycznia 1959 r.) to fikcyjna postać wymyślona przez J.K.Rowling na potrzeby jej powieści. Wkrótce po zakończeniu edukacji został on mianowany nauczycielem eliksirów w Szkole Magii i Czarodziejstwa Hogwart. Był on również opiekunem domu Slytherin.

Severus Snape jest jedną z bardziej tajemniczych postaci w książkowej serii. W Hogwarcie jest opiekunem domu Slytherin i wiadomo, że przez lata ubiegał się o posadę nauczyciela obrony przed czarną magią, co udaje mu się dopiero w szóstym tomie. Uczy także sporządzania eliksirów, a jego notatki w podręczniku pozwalają posiąść tę sztukę także Harry'emu Potterowi.

W dzieciństwie pobierał nauki w Hogwarcie wspólnie z m.in. Syriuszem Black'iem, Remusem Lupinem, Peterem Pettigrew, a także James'em Potter'em - wiadomo także o jego konflikcie z tym ostatnim w czasie, gdy obaj byli jeszcze uczniami i o tym, że James Potter uratował życie Snape'owi. On sam jako podwójny (lub nawet potrójny) agent utrzymuje kontakt ze śmierciożercami, do których grona sam należał. Z jakiegoś powodu zdobył zaufanie profesora Dumbledore’a i należy do Zakonu Feniksa, choć jego lojalność wobec Zakonu została zakwestionowana nie bez powodu. Oprócz tych okruchów informacji, przeszłość tej postaci pozostaje owiana tajemnicą, a związek z głównym wątkiem serii zdaje się zacieśniać.

Snape jest tytułowym Księciem Półkrwi z książki Harry Potter i Książę Półkrwi - nazwa ta pochodzi od nazwiska matki, czarownicy Eileen Prince (ang. książę), a także faktu, iż ojciec Snape'a, Tobiasz był mugolem.

Bohater złożył Narcyzie Malfoy Przysięgę Wieczystą (ang. Unbreakable Vow), że pomoże Draconowi w wypełnieniu niebezpiecznego zadania, które powierzył chłopakowi Voldemort (zabicie Dumbledore’a). To właśnie hogwarcki mistrz eliksirów zabił Albusa Dumbledore’a na Wieży Astronomicznej, po czym zbiegł ze śmierciożercami.

Rubeus Hagrid
Rubeus Hagrid (ur. 6 grudnia 1928) to postać fikcyjna z serii Harry Potter autorstwa Joanne Kathleen Rowling. Hagrid jest strażnikiem kluczy w Szkole Magii i Czarodziejstwa Hogwart, prowadzi zajęcia z opieki nad magicznymi stworzeniami i cieszy się wielkim zaufaniem dyrektora szkoły, profesora Dumbledore, dla którego wykonuje zadania specjalne, wymagające dochowania tajemnicy. Hagrid jest pokaźnej postury, ma czarne oczy, czarne skręcone włosy i brodę, mówi z charakterystycznym akcentem. Jego cechą charakterystyczną jest fascynacja hodowlą niebezpiecznych zwierząt.

Rolę Hagrida w ekranizacjach wszystkich części gra Robbie Coltrane.

Hagrid dostarczył małego Harry'ego pod dom Dursleyów na prośbę profesora Dumbledore'a. Gdy Harry osiągnął wiek, w którym dzieci są przyjmowane do Hogwartu, dostarczył mu informację o przyjęciu, poinformował, że jest czarodziejem i pomógł przygotować się do roku szkolnego. Jednocześnie, Hagrid był odpowiedzialny za przeniesienie kamienia filozoficznego z banku Gringotta do Hogwartu i pomagał przy zabezpieczeniu kamienia w nowym miejscu.

Harry dowiedział się, że Hagrid był oskarżony o uwolnienie Bazyliszka w czasie, gdy był jeszcze uczniem Hogwartu. Poznał starego przyjaciela Hagrida - pająka Aragoga. Ponieważ Bazyliszek ponownie grasował w Hogwarcie, Gdy Hagrid trafił do więzienia czarodziejów - Azkabanu, Harry nie wierzył, że byłby on zdolny do aż tak nieodpowiedzialnego czynu.

Hagrid otrzymał posadę nauczycziela opieki nad magicznymi stworzeniami. Podczas jednej z lekcji hipogryf Hagrida - Hardodziob atakuje Draco Malfoya. Ojciec Draco domaga się, aby Hardodziob został stracony jako niebezpieczne stworzenie. Harry i Hermiona ratują Hardodzioba i nie tylko.

Hagrid przygotowywał konkurencję Turnieju Trójmagicznego, nagiął regulamin, by pomóc Harry'emu. Nawiązał romans z dyrektorką szkoły Beauxbatons, Olimpią Maxime. Otrzymał od Dumbledore'a kolejne specjalne zadanie.

Hagrid i Madame Maxime próbowali przekonać klan olbrzymów, aby w nadchodzącej wojnie z Voldemortem wsparły stronę Zakonu. Hagrid sprowadził do hogwarckiego lasu swojego olbrzymiego brata, Graupa i zaczął pracę nad cywilizowaniem go.

Ten rok był w całej karierze Hagrida w Hogwarcie dla niego najgorszy. Jego przyjaciel, gigantycznym pająk, Aragog zdechł. Od tego momentu już nie mógł bezpiecznie wchodzić do Zakazanego Lasu. Ponadto żaden szóstoklasista nie wybrał jego przedmiotu na wartego dalszej nauki. Najgorsze zdarzyło się jednak w czerwcu, kiedy Albus Dumbledore zginął z rąk śmierciożercy Snape'a. Na pogrzebie właśnie Hagrid czuł największy żal.

 

Syriusz Black
Syriusz urodził się w 1959r. w czystej krwi rodzie Blacków. Naukę w Szkole Magii i Czarodziejstwa Hogwart rozpoczął w 1970 roku, trafił do Gryffindoru. Zaprzyjaźnił się tam z Jamesem Potterem, Peterem Pettigrew i Remusem Lupinem. Ponieważ Remus był wilkołakiem, przyjaciele postanowili mu pomóc - przynajmniej dotrzymując towarzystwa w czasie bolesnych przemian. Jako że w tej postaci był niebezpieczny dla ludzi, opanowali sztukę animagii. Syriusz zamieniał się w czarnego psa, wielkości małego niedźwiedzia. Stąd wziął się jego przydomek - Łapa (Padfoot). W wieku 16 lat opuścił dom rodzinny, odrzucając rasistowskie poglądy rodziców. Czwórka przyjaciół stworzyła Mapę Huncwotów. Syriusza i Jamesa nauczyciele nazywali rozrabiakami, po prostu zawsze pakowali się w kłopoty. Syriusz był niezwykle przystojnym nastolatkiem, miał szare oczy i czarne włosy. W czasie pobytu w Azkabanie jego wygląd bardzo się zmienił - stał się podobny do wampira, co zauważa Harry Potter po obejrzeniu jego zdjęcia w czarodziejskiej gazecie Proroku Codziennym.

Po ukończeniu Hogwartu Syriusz i James pozostali przyjaciółmi. Gdy nastały czasy Voldemorta Black miał zostać Strażnikiem Tajemnicy rodziny Potterów (Jamesa, jego żony Lily oraz ich syna Harry'ego) przy użyciu zaklęcia Fideliusa, jednak namówił ich by strażnikiem uczynili niepozornego Petera, który po tygodniu ich zdradził. Lily i James zginęli, jednak z tego zdarzenia cało uszedł Harry. Syriusz chcial zaopiekować się nim po śmierci przyjaciół ponieważ był jego ojcem chrzestnym, jednak nie pozwolono mu go zabrać. Postanowił więc odszukać Petera. Następnego dnia doszło do starcia między nimi na mugolskiej ulicy, a ponieważ wszyscy sądzili, że to Syriusz był strażnikiem tajemnicy Potterów, Peter krzyknął na całą ulicę "Syriuszu, jak mogłeś?!", po czym zabił zaklęciem trzynastu mugoli, a sam upozorował swoją śmierć. Po zebraniu zeznań od mugoli wymazano im to zdarzenie z pamięci, a Barty Crouch osadził Syriusza bez procesu w Azkabanie na dożywocie.

Po dwunastu latach Syriusz prosi ministra magii Knota, wizytującego Azkaban, o gazetę, na zdjęciu w niej umieszczonym rozpoznaje Pettigrewa jako szczura i ucieka z Azkabanu jako pies. Kiedy w końcu odnajduje Harry'ego Pottera oraz Petera (co jest opisane w trzeciej książce z serii Rowling), opowiada mu swoją historię. Harry mu wierzy, lecz Peter - jedyny świadek i "dowód" jednocześnie - ucieka, a Syriuszowi grozi pocałunek dementora. Harry i Hermiona (za cichym przyzwoleniem dyrektora Hogwarty Albusa Dumbledore'a) pomagają mu uciec na hipogryfie Hardodziobie. Później komunikują się z Syriuszem korespondencyjnie.

Po reaktywacji Zakonu Feniksa Syriusz mieszka w swoim dawnym domu przy Grimmauld Place 12, skąd wychodzi wbrew zakazom Dumbledore'a aby ratować Harry'ego. W Sali Śmierci będącej częścią Departamentu Tajemnic walczy zażarcie ze swoją kuzynką, należącą do Śmierciożerców, Bellatrix Lestrange, w wyniku czego zginął (wpadł za Zasłonę w starożytnym kamiennym łuku, który prawdopodobnie był wykorzystywany dawniej do wykonywania wyroków śmierci w świecie czarodziejów).

Syriusz posiadał latający motor, którym się szczycił. Nie wiadomo, w jaki sposób on powstał. Syriusz był świadkiem na ślubie Jamesa i Lily oraz ojcem chrzestnym Harry'ego. Wychowywał się na Grimmauld Place 12 w Londynie. W wieku szesnastu lat Black, mając dość rasistowskich poglądów swoich rodziców uciekł z domu rodzinnego i przeprowadził się do Jamesa. Mieszkał tam aż do ukończenia Hogwartu, potem posiadał własne mieszkanie, które kupił za pieniądze otrzymane od wuja Alpharda. Jego bratem był Regulus Black, który został Śmierciożercą, zabitym na polecenie Voldemorta, prawdopodobnie z powodu odmowy wykonania rozkazu. Matka Blacka zmarła w 1987 roku. Syriusz był arystokratą, pochodzącym z rodziny "czystej krwi" czarodziejów. Jego kuzynostwem byli m.in.: Narcyza Malfoy, Bellatrix Lestrange, Andromeda (matka Nimfadory Tonks) Tonks.

Znaczenie imienia i nazwiska: Syriusz z greckiego seirios - ognisty. Syriusz to też Psia Gwiazda. Black po angielsku oznacza czarny. Z imienia i nazwiska Syriusza można wywnioskować jaką formę animagiczną przybierał.

Odtwórcą roli Syriusza Blacka w filmach z serii o Harry'm Potterze jest Gary Oldman.

Neville Longbottom

Neville Longbottom jest bohaterem książek J.K.Rowling. Neville jest jedynym synem Alicji i Franka Longbottomów. Państwo Longbottomowie byli z zawodu aurorami, a także cenionymi członkami Zakonu Feniksa. Rodzice Neville’a postradali zmysły, do czego przyczyniły się tortury Bellatriks Lestrange. Chłopiec od małego był wychowywany przez babcię, od strony ojca. Babcia była w stosunku do wnuka bardzo wymagająca, surowa, a czasem nawet nie sprawiedliwa. Porównywała wnuka do jego ojca, co dla Neville’a było wielką udręką. Młody czarodziej niestety nie grzeszył wiedzą, jednak był bardzo dobrym przyjacielem, o czym przekonał się Harry. Neville był jednym za najbardziej aktywnych członków Gwardii Dumbledore’a. Zaletą Neville’a była także odwaga. Ani przez sekundę nie zawahał się, gdy miał wyruszyć do Ministerstwa Magii, by pomóc przyjacielowi uratować ojca chrzestnego. Był przykładem, że przyjaźń jest największą wiedzą człowieka. Chłopiec jest o tyle ciekawą postacią, ponieważ to on sam mógł być głównym bohaterem książek, którego Voldemort mógł naznaczyć równym sobie, czego nie uczynił, wybierając Harry’ego Pottera. Ulubioną lekcją Neville’a było zielarstwo. Chłopiec nienawidził eliksirów, ponieważ był dręczony przez nauczyciela tego przedmiotu. Nawet bogin Neville’a przybrał postać samego profesora Snape’a.

 

Cho Chang

Cho Chang czarnowłosa piękność Hogwartu, nie jeden chłopak oddałby jej swoje serce. Jej domem w Hogwarcie był Ravenclaw. Była rok wyżej od Harry’ego Pottera. Bardzo miła i wrażliwa dziewczyna, którą łatwo wyprowadzić z równowagi. Charakteryzowała ją, także pewna stałość w uczuciach. Była wierna swoim ideałom. Mimo tego, że podobał jej się Harry, nie zerwała z Cedrikiem, dla własnej przyjemności. Długo nie mogła dojść do siebie po śmierci swojej pierwszej miłości. I dopiero po kilku miesiącach zbliżyła się do Harry’ego, którego była pierwszą dziewczyną. Jednak pamięć ukochanego Cedrika była silniejsza i nie pozwoliła zbudować jej związku z Harrym. Cho była bardzo ufna, co mogliśmy zauważyć w przypadku Marietty, która wydała działalność GD, broniła wtedy swojej przyjaciółki jak największego skarbu i mimo, że czasem robiła coś wbrew rozsądkowi, takiej postawy wobec przyjaciół, można jej pogratulować. Pasją Cho był quidditch. Grała na pozycji szukającego w drużynie Krukonów. Patronus dziewczyny przybierał postać srebrzystego łabędzia.

 

Dolores Jane Umbridge
Dolores Jane Umbridge - przysadzista kobitka, o kręconych, mysich włosach(najczęściej przewiązanych okropną różową kokardką), lekko wyłupiastych dużych oczach, szerokich ropuchowatych ustach, krótkiej szyi oraz piskliwym, zbytnio przesłodzonym głosie. Starszy (powiedziałabym nawet przestarzały) podsekretarz w kancelarii ministra, później nauczycielka (jeśli można ją tak nazwać, bo raczej zbyt wiele nikogo nie nauczyła) obrony przed czarną magią w szkole Magii i Czarodziejstwa Hogwart.
Sztuczna, irytująca do granic możliwości, preferująca kolor różowy i moher belferka, wykładająca suchą teorię z podręcznika, nie stosowaną w praktyce. Wysłana do Hogwartu przez Ministerstwo Magii w celu objęcia nad szkołą kontroli, co się jej na szczęście kompletnie nie udało. Powołana na stanowisko Wielkiego Inkwizytora Hogwartu była twórczynią wielu niedorzecznych, absurdalnych i działających jedynie na jej korzyść reform. Dzięki temu stanowisku starała się o wydalenie nieodpowiadających jej nauczycieli. Złośliwa, uparta (gorzej niż osioł), żenująca, faworyzowała ślizgonów dyskryminując innych. Uwzięła się na Harrego, próbowała uciszyć, szczerze nienawidziła, koniecznie chciała znaleźć pretekst aby wyrzucić go ze szkoły i znęcała się nad nim, bo potrafił się jej sprzeciwić i mówił PRAWDę o powrocie Voldemorta, co dla niej i Ministerstwa stanowiło zagrożenie, dlatego też nasła na niego dementorów. Zaborcza i chciwa, po zniknięciu Dumbledora objęła jego posadę, doprowadzając Hogwart do coraz większej ruiny. Była przebiegła i podstępna, jednak nie bez przesady, jej inteligencja najlepiej uwidacznia się pod koniec V tomu HP gdy daje się nabrać na pierwszą lepszą, naprędce zmyśloną bajeczkę Hermiony, przez co ( ku uciesze większości uczniów i nauczycieli)wpada w niezłe tarapaty - niefortunnie obraża mściwe centaury dzięki czemu zapoznaje bliżej się z ich kopytami.


Głosuj (0)

Hermiona Granger 27/08/2007 11:59:01 [Powrót] Komentuj